Wielerblog

Meewind Koers en een koers was het

Meewind Koers 2016
Janneke Scheepers
Geschreven door Janneke Scheepers

Meewind Koers 2016: wat heb ik daar naar uitgekeken! Ik verheug me op een mooie fietsdag met fietsvrienden en een prachtige route over de Utrechtse Heuvelrug. Een relaxte fietstocht ook, al zal dat anders uitpakken. Geen 2-vingers-in-je-neus tochtje vandaag, Team CCP gaat er tegenaan!

Bart en ik mogen onze Zijwielrent.nl Peugeot bij de finish parkeren op festivalterrein De Nieuwe Stad, naast de dubbeldekker van het oud-team van Sauna Diana. Daar staan al wat bekenden van Team Cycling Connects People, de club waarmee we, net als vorig jaar, deze toertocht fietsen. Snel halen we de racefietsen van het dak en maken we ons klaar.

koerswagen_zijwielrent_peugeot

Onze Peugeot 504 oldtimer mag vandaag bij de finish staan op het festivalterrein.

Na een lange warme fietszomer is het even wennen aan de kou, dus doe ik zwarte hoesjes over de punten van mijn witte fietsschoenen. Het ziet er nogal koddig uit. Maar mijn tenen blijven warm, daar gaat het om. Na een zonnige groepsfoto vertrekken we met een groep van ruim twintig fietsers.

De lange sliert wielrenners in de nevel levert een mystiek gezicht op

Hoewel het flink mistig is, breken tegelijkertijd zonnestralen door. We rijden over een fietspad langs het water, een lange sliert wielrenners in de nevel. Het levert een prachtig, enigszins mystiek gezicht op.

Koud is het wel. “Ik twijfelde nog over lange handschoenen”, zegt team captain Koene spijtig, als ik naast hem kom fietsen. Ook mijn vingers zijn verstijfd, al heb ik wel lange handschoenen aan. Gelukkig zal ik het gauw warm krijgen.

Kruissnelheid 38 km/u

Want zodra er ruimte is, begint onze wielergroep flink tempo te maken. De kruissnelheid gaat omhoog van 35 naar 38 kilometer per uur: deze club heeft er zin in! Ik kijk af en toe achterom en zie dat iedereen het tempo kan bijhouden, we hebben een sterke groep vandaag.

Al snel wordt er gerouleerd. En dan niet in een dubbele rij, zoals ik gewend ben van toertochten, maar allemaal achter elkaar. Met dit tempo zoekt iedereen maar al te graag de beschutting van de voorganger op.

De hele groep wordt op een lint getrokken

“De hele groep wordt op een lint getrokken, dit heb ik nog nooit meegemaakt!”, lacht Bart als hij me voorbij komt, op weg naar voren. Inderdaad, waar ik een kalme, twee-vingers-in-je-neus toertocht had verwacht, zijn we serieus tempo aan het maken en moet ik af en toe zelfs denken aan mijn Red Bull Kop over Kop tijdrit. “Dit is serieus beuken”, zegt ook Thijmen, die voor het eerst met Team CCP meefietst en ook zijn verwachtingen moet bijstellen.

Aan de bak

Niet dat ik het erg vind. Ik vind het juist heel gaaf om eens echt aan de bak te gaan met zo’n grote groep sterke fietsers!

Ik kom op kop en houd het tempo vast. Mijn hartslag loopt gestaag op. Als ik door een bocht rijd en naar rechts kijk, zie ik dat hele lange lint van renners achter me aankomen. Wat een mooi gezicht.

Voordat ik mijn hartslag echt over de toeren jaag, geef ik mijn kopbeurt weer af. 150 kilometer staat vandaag op het programma, dus ik ga zo vroeg in de tocht niet met mijn krachten smijten.

meewindkoers_teamccp

Team Cycling Connects People gaat volle bak tijdens editie 2016 van Meewind Koers.

Ondanks de snelheid krijg ik toch wel genoeg mee van de route en die is prachtig. We komen over dijken, beboste wegen en langs brede sloten. Het ochtendlicht legt een gouden gloed over de omgeving, je kunt goed zien dat het al najaar is.

Het ochtendlicht legt een gouden gloed over de omgeving

Bij de tweede fouragestop roept Koene de groep bij elkaar. “Er gaan geluiden op dat het wat rustiger mag”, zegt onze team captain, “dus we gaan maximaal 33 kilometer per uur rijden”. Mij hoor je niet klagen. We zijn ongeveer op de helft en mijn benen voelen nu al verzuurd aan.

Wielertocht Meewind Koers 2016

Geen kalm toertochtje dit keer, Meewind Koers 2016 is koers! Foto: Brian Megens.

Klimmen op Utrechtse Heuvelrug

Ik ben blijkbaar niet de enige die deze tocht behoorlijk in de benen voelt. Zakte ik bij het eerste klimmetje op Utrechtse Heuvelrug meteen door de groep, bij de volgende klimmetjes word ik slechts door enkelen gepasseerd.

Het is maar goed dat er geen echt venijnige klimmetjes meer komen. De meeste zijn heel flauw en kort. Die overwin ik door een ‘aanloopje’ te nemen, bovenaan even te gaan staan op de trappers en me de laatste meters de top over te duwen. Hoewel mijn kuiten pijn doen, neem ik regelmatig kopbeurten over. Eén ding staat vast, bedenk ik me al kilometers tevoren: die sprint op de landingsbaan mogen ze houden!

Sprinten op Soesterberg

Het is de highlight van Meewind Koers: 500 meter sprinten met je team op Vliegbasis Soesterberg. Compleet met officiële start.

Samen met mijn fietsmaatjes stel ik me op bij de start. In de verte zie ik twee vlaggen die de finish van de sprint aangeven. Zo’n kort stukje maar. Ondanks mijn voornemen om de sprint aan me voorbij te laten gaan, kriebelt het, nu ik dat strakke, lege asfalt voor me uitgestrekt zie liggen. En ik weet dat ik niet de enige ben.

Ik heb alvast naar het grote blad geschakeld en een verzet gekozen waarvan ik weet dat ik er kracht op kan zetten.

De sprint kriebelt toch, nu ik dat strakke asfalt voor me uitgestrekt zie

“Drie, twee, één, go!” Daar gaan we. Ik klik snel in en kom goed weg. Vanuit mijn ooghoeken zie ik dat de meeste mannen me al voorbij fietsen.

meewindkoers_finish

Sprinten naar de finish in de laatste kilometers van Meewind Koers 2016. Foto: Brian Megens.

Ik piek boven 38 kilometer per uur, staand op de pedalen. Maar ik ben er onzeker over of ik wel goed vast zit in mijn linker pedaal. Daar ben ik laatst een keer krachtig vanaf geschoten tijdens het aanzetten en dat zit sindsdien tussen mijn oren. Ik weet dat het niet nodig is, maar toch ga ik zitten om mezelf ervan te verzekeren dat alles goed is.

Zittend vervolg ik mijn ‘sprint’, waarna de snelheid een beetje inzakt. Aargh, ik voel mijn kuiten! Voor mijn gevoel lig ik al mijlenver achter op de mannen. Maar daar zijn de vlaggen al. Nog even die laatste meters. Om nou te zeggen dat ik alles op alles zet? Mijn spieren willen gewoon niet meer. Ik geloof het wel.

Lachend en hoofdschuddend fiets ik tussen de vlaggen door. Stralende gezichten om me heen. Wie wordt hier nu niet gelukkig van? Samen fietsen we met de avondzon in onze rug terug naar de start.

Gelukkig krijgen we geen grote uitdagingen meer voor de kiezen, iedereen is er blij om

In een aanvaardbaar tempo fietsen we de laatste 25 kilometer terug naar het festivalterrein. Gelukkig krijgen we geen al te grote uitdagingen meer voor de kiezen. Een klein stukje kasseien, een paar flauwe klimmetjes die geen naam mogen hebben. Ik weet zeker dat iedereen er blij om is, behalve Koene, die “nergens last van heeft”.

Bij terugkomst voel ik de 150 kilometer in mijn benen en de roes van de volbrachte uitdaging in mijn hoofd. Wat een gave tocht was dit!

meewindkoers_festival-2016

Op het Meewind Koers festivalterrein genieten we na van de uitdagende fietstocht.

Meewind Koers festival

Het is druk en gezellig op het Meewind Koers festivalterrein, waar we een puntzak friet en een biertje aangeboden krijgen. We praten na onder een heuse CCP-vlag.

Het was in alle opzichten een perfect verzorgde dag. Van de goed uitgepijlde route tot de uitstekend verzorgde fourageposten met pannenkoeken, koffie en zelfs gelletjes. Geen overbodige luxe voor ons fanatieke maar gezellige team. Meewind Koers staat nu definitief in mijn lijstje van favoriete toertochten. Volgend jaar weer!

Volg deze blog©Zijwielrent.nl

Over de auteur

Janneke Scheepers

Janneke Scheepers

Leuk dat je komt kijken! Ik ben Janneke Scheepers, in 2007 begonnen met wielrennen. De sport heeft mijn leven verrijkt en daar vertel ik graag over. Daarom ben ik de website Zijwielrent.nl gestart. Met mijn verhalen wil ik laten zien hoe geweldig het is om te wielrennen, of je nou fietst ter ontspanning of heel fanatiek bent. Ik vind het leuk als je reageert op mijn artikelen. Laat weten wat je denkt!

Laat een reactie achter