The Traka 200 door Terry Fremineur: zand, zweet en zen in Girona

Terry Fremineur gaat dit jaar nog één keer vol voor gravel succes. Of tenminste. Voor een uitdaging. Ze was al eens eerder gefeatured op ZijWielrent, maar nu deelt ze haar ervaring met de Traka 200. Dat is een gravel event in Girona, waar je echt je zelf kunt uitdagen. Je leest in haar verslag dé reden waarom jij The Traka wilt rijden. Of niet. Dat is de vraag.

Met slechts een handvol uren in het zadel de afgelopen weken – mede dankzij een overvolle werkagenda en het vrolijk afbreken (en hopelijk ooit weer opbouwen) van mijn huis tijdens renovatiewerken – besloot ik toch koers te zetten naar Girona. Niet met het vliegtuig deze keer, maar met de auto. Dankjewel aan mijn werkgever 2MOSO voor het uitlenen van de bus – een mens moet wat over hebben voor 200 kilometer grindplezier, nietwaar?

Destinacion: The Traka 200

Want ja, bestemming: The Traka 200. Oftewel: 200 kilometer bikkelen over Catalaans gravel, langs schitterende vergezichten en door diepe, mentale dalletjes.

Eerlijk? Noch kop, noch benen zaten op hun piek. Maar de sfeer rond de Traka wilde ik voor geen geld van de wereld missen. Want als je fietshart ergens sneller van gaat kloppen, dan is het wel in G-town. Girona is dé wielerhoofdstad van Europa en tijdens de Traka-week verandert het in een soort Disneyland voor fietsfanaten. Info-sessies, social rides, workshops, productlanceringen… Als het twee wielen en trappers heeft, dan wordt het hier in de bloemetjes gezet.

Traka 2.0 – terug aan de start

Voor mij is het de tweede keer dat ik aan de startlijn sta. Vorig jaar reed ik een topeditie, dus ik wist dat het lastig zou worden om die prestatie te evenaren. Ik speel héél even met het idee om me dit jaar in te schrijven voor de Traka 360 (ja 360 kilometer lang), maar gelukkig besluit ik (tijdig!) dat 200 kilometer ook meer dan voldoende uitdaging biedt. Sterker nog, een paar dagen voor de start klinkt de 100km zelfs als een aantrekkelijk alternatief.

De route is dit jaar iets aangepast – lees: meer hoogtemeters, meer verzuring. Omdat ik via de reservelijst pas later een startbewijs kon bemachtigen, begin ik ook helemaal achteraan in het 7u20-startvak (de meeste dames vertrekken om 7u00). Maar ach, ik hou wel van een inhaalrace.

Een valse voedingsnoot

De eerste 100 kilometer gaan verrassend goed. Ik schuif mooi op in het veld en voel me sterk – vooral op het vlakke stuk kan ik flink tempo maken in een goed draaiend groepje. Maar dan… begint de miserie.

Na de tweede bevoorrading gaat het licht langzaam maar zeker uit. Blijkt dat ik – per ongeluk – mijn bidons had gevuld met enkel elektrolyten in plaats van sportdrank. Gevolg: géén brandstof meer. Hallo hongerklop. Hallo lege benen. BONK! 

Na de derde bevoorrading is het puur overleven. Harken. Ploeteren. Schreeuwen tegen mezelf in het Catalaans, Spaans én Nederlands. En vooral: niet afstappen. Want: je hebt pas gefaald als je opgeeft.

Sfeer? Top. Energie? Op.

Wat The Traka 200 gelukkig nét draaglijk maakt, is de fantastische organisatie. Drie uitstekend verzorgde bevoorradingsposten (shout-out naar 226ERS – gels, repen, drank om zo mee tenemen en – jawel – toiletten!), en een parcours dat je van de eerste tot de laatste meter uitdaagt.

Eenmaal over de finish wacht een blinkende medaille en een goedgevuld buffet. Die pasta heeft zelden zo goed gesmaakt. Overal zie je vermoeide maar tevreden gezichten, en bij de stands van SRAM, Canyon en Zipp kun je nog wat napraten en snacken. En wie nog energie over heeft (of gewoon weigert toe te geven dat alles pijn doet), kan ‘s avonds nog losgaan op de afterparty met DJ Taylor Phinney.

Nooit meer The Traka 200… toch?

“Nooit meer, dit doe ik écht niet meer,” mompelde ik tegen mezelf toen ik met kramp in beide benen op een plastic stoel in de zon plofte. En toch… ben ik stiekem alweer aan het kijken naar volgend jaar. Traka, je hebt me weer te pakken. Tot in 2026?

Route The Traka 200 – 2025

Hieronder vind je de route van The Traka 200 – 2025 editie die Terry heeft afgelegd. Ook tof voor een dag (of twee) gravelen rondom Girona.

Meer over Girona? Lees dan het verhaal van Janneke over haar Girona liefde.