Fietsverhalen

Strijd op het fietspad tussen wielrenners en fietsers

Zij wielrent - wielrennen op het fietspad
Janneke Scheepers
Geschreven door Janneke Scheepers

Op weg naar Geertruidenberg fiets ik langs een drukke, smalle weg. Het fietspad is bezaaid met groepjes ‘gewone’ fietsers die vandaag en masse zijn opgestapt. Als ik bel, gaan ze zuchtend en mopperend voor me opzij.

Wat zouden ze denken: “Het fietspad is geen plek voor wielrenners, ga de weg maar op”? Groepen wielrenners horen op de openbare weg, vindt de Fietsersbond. Wielrenners zouden op mooie dagen van de fietspaden moeten blijven, meent de ANWB.

Antipathie

Het zijn invloedrijke organisaties die met hun uitspraken de aversie tegen wielrenners vergroten. Hoewel de irritatie vooral amateurpelotons betreft, straalt die af op individuele wielrenners. Er is de laatste jaren steeds meer antipathie en dat vind ik jammer.

Een verbod op wielrennen tussen 10:00 en 18:00 uur zou pas echt zonde zijn.

Ik kijk naar de drukke weg naast het fietspad. De weg is zo smal dat auto’s elkaar nauwelijks kunnen passeren. Er zijn bochten en er wordt hard gereden. Ik zie mezelf daar al fietsen, net voorbij zo’n bocht. Een Golfje komt eraan – gassen maar, oeps een wielrenner! – en einde verhaal. Dat is vragen om ongelukken en de afloop is al gauw fataal.

Tweebaans fietspad

Wat is dan een oplossing? Een verbod op wielrennen tussen 10:00 en 18:00 uur? Dat zou pas echt zonde zijn. De overheid moet er blij mee zijn dat zoveel Nederlanders op gezonde én milieuvriendelijke wijze recreëren. De fietspaden verbreden? Zeker een goede optie, tweebaans fietspaden zijn ideaal. Maar je geeft niet zomaar het complete fietspadennet een upgrade.

Mijn vriend en ik zijn de beleefdste wielrenners van het land.

Misschien is het eerder een kwestie van verdraagzaamheid. Er zijn nu eenmaal verschillende fietsculturen met bijbehorende verschillen. Mijn vriend en ik zijn de beleefdste wielrenners van het land. We bellen ruim van tevoren als we willen passeren en bedanken braaf terwijl we voorbij rijden. Dat haalt een hoop kou uit de lucht.

Postbus 51

Misschien moet er een ouderwetse Postbus 51 campagne komen over verdraagzaamheid en diversiteit op de fietspaden: ‘Multicultureel fietsplezier voor iedereen’.

Volg deze blog©Zijwielrent.nl

Over de auteur

Janneke Scheepers

Janneke Scheepers

Leuk dat je komt kijken! Ik ben Janneke Scheepers, in 2007 begonnen met wielrennen. De sport heeft mijn leven verrijkt en daar vertel ik graag over. Daarom ben ik de website Zijwielrent.nl gestart. Met mijn verhalen wil ik laten zien hoe geweldig het is om te wielrennen, of je nou fietst ter ontspanning of heel fanatiek bent. Ik vind het leuk als je reageert op mijn artikelen. Laat weten wat je denkt!

3 Reacties

  • Hoi Janneke, ook ik hoor vaak gezucht maar merk wel als je zelf “overdreven” bedankt, dat mensen wel reageren met een positieve opmerking. Reacties van ” zo kan het ook” of ” nou de damesrijdsters zijn tenminste geen monsters op de weg” doen me wel goed. Ik zeg altijd maar, een heer in het verkeer is een dame. Blijf netjes en beleefd, meer kunnen we niet doen. Wielrengroepjes hebben nou eenmaal een slechte naam en daar kunnen wij helaas niet heel veel aan veranderen. Sommige verkeersdeelnemers hebben nou eenmaal een kort lontje en denken dat de weg van hun is. Dit geld natuurlijk ook voor wandelaars en “gewone” fietsers. Ik blijf genieten op de fiets, ondanks de opmerkingen waarvan ik denk dat ze niet voor mij bedoeld zijn

    • Hoi Dorien, ik herken helemaal wat je zegt. Vaak zijn fietsers verbaasd als we passeren en ‘bedankt!’ zeggen. Als meer wielrenners gewoon beleefd zouden wachten tot wandelaars en fietsers plaats hebben gemaakt, en vriendelijk zouden bedanken, zou dat veel schelen! Inderdaad, blijf netjes en beleefd. Meer kunnen we niet doen, maar een betere wereld begint….

  • Herkenbaar herkenbaar! Ik fiets zelf nog niet lang genoeg om een klimaatverandering te bemerken, maar ben behoorlijk onder de indruk van het huidige. Ik altijd geprobeerd beleefd te zijn. Netjes wachten, ruimte geven, bellen en natuurlijk bedanken in het voorbij gaan.

    Wat mij toch wel een beetje shockeert af en toe, is het gevoel het maar niet goed te kunnen doen. Begin je ruim van te voren te bellen, dan ben je irritant. Als je pas op het laatste moment belt laat je mensen schrikken en ben je agressief. Helemaal niet bellen is natuurlijk uit den boze en zelfs als je achter mensen blijft rijden tot er ruimte is om er veilig voorbij te kunnen, ben je opdringerig.

    Want je zit toevallig op een racefiets, dus ben je meteen een wielerterrorist…

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.